De Website wordt ingeladen, even geduld a.u.b.

contenttop

 

Wie ben jij?


wie ben ik?Vroeg in het leven leren we ons aan te passen aan de buitenwereld ('fitting in'). Je bent geboren als jongen of meisje, je draagt een naam, je hebt een bepaalde etniciteit, je hebt een bepaalde kleur ogen, haar en huid. Wanneer je wat ouder wordt zijn het je ouders, je school, je vrienden, de televisie en tegenwoordig het internet die je confronteren met ideeën, 'feiten' en waarheden over wie jij bent, hoe je je moet gedragen en hoe de wereld om je heen in elkaar steekt. Ofwel, de wereld wordt letterlijk voor je geschetst en je hoort je hier in deze voorgekauwde wereld aan te passen.

Waarheden kunnen bijvoorbeeld zijn: 'met die personen praten we wel, maar met die niet', 'dat doen we niet en dat doen we wel', 'dit is zoals het hoort', 'de wereld is hard.' et cetera. Als je jezelf heel goed hebt aangepast, dan wordt je goedgekeurd voor de maatschappij. Onze goedkeuring van buitenaf is een pre geworden. Oftewel, aanpassing aan de buitenwereld wordt door velen ervaren als een overlevingssyndroom ('survival'). Deze 'waarheden' die wij leren uit ervaringen van de buitenwereld, vormen geleidelijk aan een identiteit in ons – je persoonlijkheid.

Deze identiteit wordt door ons gezien als een vaststaand feit. Onze identiteit is de 'Ik' die wij dagelijks ervaren en de wereld mee beleven. We gaan ervan uit dat de aangeleerde waarheden de 'spelregels' zijn van het leven en vormen onze levens ernaar. Je leraar, de minister, je beste vriend(in), je ouders, et cetera hebben allen hun idee over hoe het leven in elkaar zit, en in vele gevallen vertellen ze je graag (meestal met een goede bedoeling) hoe je ook het beste jouw leven kunt inrichten.

Op het moment dat we deze goede bedoelingen aannemen, dan plaatsen we een stukje van onze eigen waarheid aan de kant en verruilen dit stukje met de waarheid van een ander.

Een simpel voorbeeld: Toen ik nog klein was vertelde mijn vader mij dat wanneer ik dokter zou worden, dat ik dan een goed leven zou leiden. Omdat mijn vader voor mij een belangrijk persoon was, geloofde ik hem en nam ik deze overtuiging aan als waarheid, terwijl ik eigenlijk totaal iets anders wenste in mijn leven. Op dat moment schuif ik dus een stukje van mijn eigen waarheid aan de kant en plaats daar nu de waarheid van mijn vader in.

Doordat ik deze overtuiging heb overgenomen, zal ik mijn vaders idee volgen door het in de toekomst te plaatsen. Dit zorgt ervoor dat ik bepaalde beroepskeuzes in mijn leven niet voor mijzelf zal maken maar voor mijn vader. Op deze manier dragen wij veelal onbewust de waarheden, meningen en oordelen van anderen met ons mee.

Deze overtuigingen van anderen is als ruis die ervoor zorgt dat onze eigen waarheid dusdanig wordt verstoord. De ruis van anderen kan ons in situaties brengen waar we niet om wensen. Stel je voor dat ik de waarheid van mijn vader om dokter te worden tien jaar later nog steeds met mij mee draag. Als ik dan toch als beroep voor dokter heb gekozen kan het zijn dat ik me hier ongelukkig in voel, omdat deze keuze van beroep niet werkelijk is wat ik zelf wilde kiezen. Ik wil eigenlijk liever in de natuur werken.

Of in het geval als het mij niet is gelukt om dokter te worden, kan het zijn dat ik voel dat ik heb gefaald, omdat ik mijn vaders waarheid niet heb vervuld. Nu voel ik mij alsnog ongelukkig, ongeacht ik een beroepskeuze heb gemaakt die eigenlijk perfect met mij resoneert.

Meningen, oordelen en overtuigingen van anderen die wij aannemen kunnen leiden naar innerlijke conflicten. In de meeste gevallen zijn we ons er niet bewust van waar deze conflicten vandaan komen. Gevoelens als zorgen, stress, schuldgevoel, angst, depressie, boosheid, verwarring, vermoeidheid, starheid, et cetera zijn vaak het gevolg wanneer wij onze eigen waarheid verruilen met de waarheden van anderen. Je zicht op je ware zelf is dan vertroebeld. Ook wanneer we het gevoel hebben dat er meer is in het leven... dan kan het zijn dat we door de levensopvattingen en overtuigingen van anderen ook hier geen goed beeld van kunnen schetsen. We ervaren dan verwarring en andere ruis tijdens de 'zoektocht' naar ons zelf.

Nogmaals, de Skills & Tools die worden gepresenteerd in dit boek, zijn om een platform te creëren waar je jezelf helder vanaf kunt observeren. Alleen via heldere observatie is het mogelijk jezelf te (her)ontdekken. Deze (her)ontdekking bevrijdt ons van de onbewuste ruis in ons, waardoor we het leven kunnen ervaren in geluk, soevereiniteit en meesterschap.

Het is de bedoeling dat we de attentie naar binnen richten, naar onze innerlijke bron. In onze opvoeding zijn de meesten onder ons aan het idee gewend om onze aandacht juist naar buiten te plaatsen. We zoeken namelijk in vele gevallen erkenning en geluk in de wereld buiten ons. De meningen en oordelen van de anderen zijn vaak onze maatstaf voor ons zelfbeeld en status in de maatschappij.

Al deze verschillende waarheden en overtuigingen van anderen zorgen voor erg veel ruis in ons innerlijk bestaan, wat het moeilijk kan maken om het leven om ons heen in stilte te kunnen observeren en te ervaren.



 

bottomcontent